Ante o 12º Congreso Galego do PSdeG: Por qué penso que é necesario un cambio

A menos dun mes do 12º Congreso Galego do PSdeG-PSOE, convén facer algunhas reflexións a tenor do que ten sido a xestión da actual comisión executiva nacional galega para ver con perspectiva o futuro do galeguismo socialista.

E falo de galeguismo socialista precisamente como un giño a ese electorado socialista que sinte a identidade galega como parte da súa maneira de ver o mundo. Nun intre no que outra parte do galeguismo socialista ven de ser abatido na outra forza política de esquerdas galega, o BNG, ábrese unha fiestra que o PSdeG debería utilizar para recoller un sentimento de esquerda galeguista máis centrado no pais e menos en plantexamentos arcaicos como os da UPG.

O cal non é óbice para desbotar que o propio PSdeG, cecais por merma que non por exceso, ten un nível de ideoloxía as veces tan laxo, tan liviano que por non pesado esvaece. Ser non BNG a carga ideolóxica da UPG dos "coroneis" é abafante, no PSdeG a "esbeltez" dos prantexamentos ideolóxicos que deben soportar as decisións son tan absolutamente diáfanos, transparentes ata a inexistencia que me lembran o conto do "Rei Espido", me fan sonroxar de vergoña allea...

É por elo que debemos avanzar na defensa dun galeguismo socialista que non sexa meramente retórico, senon que o sexa realmente, e que dé exemplo de compromiso con todos e todas os galegos e galegas. Un galeguismo socialista centrado nos problemas do país: o desmonte das caixas, a pesca, o sector eólico, o agro, a cultura, a innovación,...,

Eu o penso e o digo en alto: fai falta un troco no PSdeG. Un novo liderazgo e un novo proxecto de país. Inda me estou a preguntar cal é o proxecto do actual secretario xeral...

Saber gañar, saber perder e saber ilusionarse

Así pois, visto o veredicto das urnas, parece claro que debemos reflexionar seriamente sobre o mandatos dos cidadáns. Seguramente cometemos erros importantes que debemos valorar e tomar as mellores decisións para o futuro do PSOE do Porriño. Temos un fantástico equipo que debemos impulsar e apoiar porque unha parte moi importante dos nosos resultados se deberon ó tsunami electoral do PP en toda España. O cal, non é obice para asumir responsabildiades.

Analizando os resultados, podemos comprobar que boa parte do noso afundimento se debeu ó esquecemento das parroquias. Retroceder case 200 votos en Torneiros e case 100 en Budiño, significa que son parroquias nas que nos debemos volcar con máis intensidade. Por suposto, nada achacable ós compañeiros que nos representaban que son fantásticas persoas e moi comprometidas. Doe un pouco que fose precisamente nas mesas onde votaron as persoas que viven a carón do novo colexio Antonio Palacios que eu axudei a conseguir, fose onde maior castigo recibimos, pero as cousas hainas que tomar con filosofía, e seguramente, cometemos erros graves.

Agora toca ilusionarse de novo e non caer no tremendismo. Seguramente, boa parte da nosa caida se deba as cirvunstancias que vivimos. A impronta de paridos como IU nos perxudicou tamén electoralmente e é un feito máis a sumar. Roberto non obstante, é moi bó rapaz, e me da pena que non acadase acta. Pero seguramente no Porriño deberemos facer unha reflexión de fondo sobre o futuro da esquerda e da necesidade de traballar cara a unidade de acción. Estou seguro de que a acadaremos.

Onte escoitaba a Blanco falar do xiro sociolóxico cara o centro dereita da sociedade española e penso que é unha apreciación errada. A sociedade non xira en 8 anos pensularmente, inda que é innegable que a política como a economía, sigue patróns cíclicos e nestas eleccións se vaoraba máis a política nacional que as propostas para dirixir os Concellos. Inda así, teremos moito que analizar a nivel local.

Polo que a min respecta, penso que chegou o momento de deixar paso a xente nova logo de 15 anos de compromiso ininterrumpido ó servizo do PSOE e dar un paso atrás para permitir que agromen novas caras e retomemos a ilusión nun proxecto de futuro. Seguirei traballando na segunda fila por todo aquelo no que creo, e que me levou a afiliarme a este partido ós 18 anos e a traballar por un Porriño mellor. Poderán gañar, pero non me quitarán nunca o amor por este pobo, as veces, tan cruel.

Porriño=Marbella?

Hoxe amanecín coa noticia de "El País" sobre as supostas adxudicacións irregulares de Nelson Santos a varias empresas relacionadas por máis de un millón de euros (http://www.porrino.psdeg-psoe.org/noticia.php?idnoticia=187). E mantendo a lóxica prudencia que sempre nos debe caracterizar, sobre a presunción de inocencia, pedinlle ó alcalde que dese explicacións públicas para evitar malos entendidos.

Porque dende logo, o que calla, otorga, e o que non da explicacións, ten algo que ocultar.

Levamos toda a campaña denunciando estos feitos, pero agora, os medios fanse eco desta situación, e é necesario que Nelson Santos de explicacións destes feitos.

Sumámonos polo cámbio

Agora que a precampaña toca o seu fin, e pronto comezará a festa da democracia no Porriño, penso que é o momento de facer un balance e reflexionar sobre o que Porriño se xoga nestas eleccións.

En primeiro lugar, se xoga un partido entre unha maneira de facer política onde "todo vale", e se cambia de ideas e de partido sen importar o respeto ós votantes, unha forma de facer política de ocultismo e falta de transpareencia, de falta de igualdade e participación nas decisións municipais; e por outra parte un proxecto social e político que ten como obxdectivo devolver ós veciños do Porriño un goberno centrado nos seus problemas, tolerante e aberto, e cun profundo respeto polos valores democráticos como o que representa o PSOE.

Santos é un exemplo do que non debe ser un político: incoherencia, transfuguismo e escurantismo nas contratacións municipais. Un político que te chama a casa para, ademáis de felicitarte os cumpreanos (non terá máis que facer, claro...) ofrecerte traballo a costa dun voto. Non lle importan as traxedias das persoas, senon só o voto. É ademáis irresponsable, pois foi quen de aprobar uns orzamentos irregulares que agora poden deparar moitos sustos ó concello. E inda por riba, con fortes relacións económico-familiares no Concello.

Porriño merece un alcalde no que se poida confiar, e dende logo, Santos non o é. Quizáis estas reflexiones, nos axuden a entender por qué son tan importantes estas eleccións.

Facer un programa con e para os veciños

Ando estes días inmerso cos compañeiros do PSOE, na elaboración do noso programa electoral coa pretensión de reunirnos con todas as asociaciós e veciños do Porriño que queiran participar.

Sen dúbida é o máis gratificante da campaña: construir o proxecto de cidade que entre todos queremos construir. Nun tempo no que o goberno local segue adicado á publicidade sen feitos, creo que a nosa labor debe ser a de construir un proxecto serio, riguroso e con todos os veciños. Realista e factible.

Gobernar é a arte de facer posible o imposible, pero sobre todo, de facer real o posible, e por iso penso que vamos no bó camiño.

Porriño está cheo de persoas comprometidas cos seus barrios, colectivos, asociacións...Xente con gañas de traballar polos demáis. E iso, non ten prezo.

Agora que non mira Nelson...

Esa parece ser a frase destes días no Porriño. A minoría na que acaba de quedar o "flamante" candidato reconvertido de independentes e CxP a candidato do PP por Rafael Louzán, amosou que é un candidato con pes de barro ó non ser quen de manter a súa maioría nin tan sequera un ano.

"Agora que non mira Nelson..." parece ser a frase que moitos ex-votantes e membros do seu equipo, repiten estes días para confabular sobre se sí se vai ou non na lista, ou frases airadas contra o novo candidato popular. Pero todas elas teñen un tinte de secretismo que parece empañarse dun "medo" crecente. Chamadas, advertencias, ameazas veladas de postos de traballo,...son algunhas das cousas que un escoita estes días.

Como socialista, obrígome a pensar cada día que é necesario un cambio á fronte do goberno que remate con este "medo" que parece volver a instalarse no Concello e do que todos pensábamos que xa nos tiñamos librado fai anos.

Sobor de todo porque debemos recuperar o debate ético de cal é función real dun concello e quenes apostan por xestionar os problemas dos cidadáns, e quenes apostan por xestionar os seus intereses, sexan do tipo que sexan...

As espadas están en alto nesta batalla democrática, e o PSOE camiña con forza crecente a medida que a xente se da conta de como é realmente este alcade. Agora que lle caeu a careta....

Ano novo, novo alcalde!

Este ano tiven un desexo raro. Gostaría de ser de novo neno e crer nos reis magos ou en papa noel para pedirlles un novo goberno para o meu pobo. Será que este alcalde que temos e este goberno rancio, capaz de trampear a lei para tentar que o pleno non tivese tempo para ver os orzamentos, gusta ben pouco á xente. Así que como tiven o movil mal, non puiden desexar ós amigos aquelo de "Feliz 2011, Paz, Prosperidade e .... un novo Alcalde.