O Blog de Iván Vaqueiro

Ante o 12º Congreso Galego do PSdeG: Por qué penso que é necesario un cambio

2012-02-01T07:59:00.000-08:00

A menos dun mes do 12º Congreso Galego do PSdeG-PSOE, convén facer algunhas reflexións a tenor do que ten sido a xestión da actual comisión executiva nacional galega para ver con perspectiva o futuro do galeguismo socialista.

E falo de galeguismo socialista precisamente como un giño a ese electorado socialista que sinte a identidade galega como parte da súa maneira de ver o mundo. Nun intre no que outra parte do galeguismo socialista ven de ser abatido na outra forza política de esquerdas galega, o BNG, ábrese unha fiestra que o PSdeG debería utilizar para recoller un sentimento de esquerda galeguista máis centrado no pais e menos en plantexamentos arcaicos como os da UPG.

O cal non é óbice para desbotar que o propio PSdeG, cecais por merma que non por exceso, ten un nível de ideoloxía as veces tan laxo, tan liviano que por non pesado esvaece. Ser non BNG a carga ideolóxica da UPG dos "coroneis" é abafante, no PSdeG a "esbeltez" dos prantexamentos ideolóxicos que deben soportar as decisións son tan absolutamente diáfanos, transparentes ata a inexistencia que me lembran o conto do "Rei Espido", me fan sonroxar de vergoña allea...

É por elo que debemos avanzar na defensa dun galeguismo socialista que non sexa meramente retórico, senon que o sexa realmente, e que dé exemplo de compromiso con todos e todas os galegos e galegas. Un galeguismo socialista centrado nos problemas do país: o desmonte das caixas, a pesca, o sector eólico, o agro, a cultura, a innovación,...,

Eu o penso e o digo en alto: fai falta un troco no PSdeG. Un novo liderazgo e un novo proxecto de país. Inda me estou a preguntar cal é o proxecto do actual secretario xeral...

Saber gañar, saber perder e saber ilusionarse

2011-05-25T07:48:00.000-07:00

Así pois, visto o veredicto das urnas, parece claro que debemos reflexionar seriamente sobre o mandatos dos cidadáns. Seguramente cometemos erros importantes que debemos valorar e tomar as mellores decisións para o futuro do PSOE do Porriño. Temos un fantástico equipo que debemos impulsar e apoiar porque unha parte moi importante dos nosos resultados se deberon ó tsunami electoral do PP en toda España. O cal, non é obice para asumir responsabildiades.

Analizando os resultados, podemos comprobar que boa parte do noso afundimento se debeu ó esquecemento das parroquias. Retroceder case 200 votos en Torneiros e case 100 en Budiño, significa que son parroquias nas que nos debemos volcar con máis intensidade. Por suposto, nada achacable ós compañeiros que nos representaban que son fantásticas persoas e moi comprometidas. Doe un pouco que fose precisamente nas mesas onde votaron as persoas que viven a carón do novo colexio Antonio Palacios que eu axudei a conseguir, fose onde maior castigo recibimos, pero as cousas hainas que tomar con filosofía, e seguramente, cometemos erros graves.

Agora toca ilusionarse de novo e non caer no tremendismo. Seguramente, boa parte da nosa caida se deba as cirvunstancias que vivimos. A impronta de paridos como IU nos perxudicou tamén electoralmente e é un feito máis a sumar. Roberto non obstante, é moi bó rapaz, e me da pena que non acadase acta. Pero seguramente no Porriño deberemos facer unha reflexión de fondo sobre o futuro da esquerda e da necesidade de traballar cara a unidade de acción. Estou seguro de que a acadaremos.

Onte escoitaba a Blanco falar do xiro sociolóxico cara o centro dereita da sociedade española e penso que é unha apreciación errada. A sociedade non xira en 8 anos pensularmente, inda que é innegable que a política como a economía, sigue patróns cíclicos e nestas eleccións se vaoraba máis a política nacional que as propostas para dirixir os Concellos. Inda así, teremos moito que analizar a nivel local.

Polo que a min respecta, penso que chegou o momento de deixar paso a xente nova logo de 15 anos de compromiso ininterrumpido ó servizo do PSOE e dar un paso atrás para permitir que agromen novas caras e retomemos a ilusión nun proxecto de futuro. Seguirei traballando na segunda fila por todo aquelo no que creo, e que me levou a afiliarme a este partido ós 18 anos e a traballar por un Porriño mellor. Poderán gañar, pero non me quitarán nunca o amor por este pobo, as veces, tan cruel.

Porriño=Marbella?

2011-05-16T07:12:00.001-07:00

Hoxe amanecín coa noticia de "El País" sobre as supostas adxudicacións irregulares de Nelson Santos a varias empresas relacionadas por máis de un millón de euros (http://www.porrino.psdeg-psoe.org/noticia.php?idnoticia=187). E mantendo a lóxica prudencia que sempre nos debe caracterizar, sobre a presunción de inocencia, pedinlle ó alcalde que dese explicacións públicas para evitar malos entendidos.

Porque dende logo, o que calla, otorga, e o que non da explicacións, ten algo que ocultar.

Levamos toda a campaña denunciando estos feitos, pero agora, os medios fanse eco desta situación, e é necesario que Nelson Santos de explicacións destes feitos.

Sumámonos polo cámbio

2011-04-29T04:57:00.000-07:00

Agora que a precampaña toca o seu fin, e pronto comezará a festa da democracia no Porriño, penso que é o momento de facer un balance e reflexionar sobre o que Porriño se xoga nestas eleccións.

En primeiro lugar, se xoga un partido entre unha maneira de facer política onde "todo vale", e se cambia de ideas e de partido sen importar o respeto ós votantes, unha forma de facer política de ocultismo e falta de transpareencia, de falta de igualdade e participación nas decisións municipais; e por outra parte un proxecto social e político que ten como obxdectivo devolver ós veciños do Porriño un goberno centrado nos seus problemas, tolerante e aberto, e cun profundo respeto polos valores democráticos como o que representa o PSOE.

Santos é un exemplo do que non debe ser un político: incoherencia, transfuguismo e escurantismo nas contratacións municipais. Un político que te chama a casa para, ademáis de felicitarte os cumpreanos (non terá máis que facer, claro...) ofrecerte traballo a costa dun voto. Non lle importan as traxedias das persoas, senon só o voto. É ademáis irresponsable, pois foi quen de aprobar uns orzamentos irregulares que agora poden deparar moitos sustos ó concello. E inda por riba, con fortes relacións económico-familiares no Concello.

Porriño merece un alcalde no que se poida confiar, e dende logo, Santos non o é. Quizáis estas reflexiones, nos axuden a entender por qué son tan importantes estas eleccións.

Facer un programa con e para os veciños

2011-04-05T09:56:00.000-07:00

Ando estes días inmerso cos compañeiros do PSOE, na elaboración do noso programa electoral coa pretensión de reunirnos con todas as asociaciós e veciños do Porriño que queiran participar.

Sen dúbida é o máis gratificante da campaña: construir o proxecto de cidade que entre todos queremos construir. Nun tempo no que o goberno local segue adicado á publicidade sen feitos, creo que a nosa labor debe ser a de construir un proxecto serio, riguroso e con todos os veciños. Realista e factible.

Gobernar é a arte de facer posible o imposible, pero sobre todo, de facer real o posible, e por iso penso que vamos no bó camiño.

Porriño está cheo de persoas comprometidas cos seus barrios, colectivos, asociacións...Xente con gañas de traballar polos demáis. E iso, non ten prezo.

Agora que non mira Nelson...

2011-04-01T03:55:00.000-07:00

Esa parece ser a frase destes días no Porriño. A minoría na que acaba de quedar o "flamante" candidato reconvertido de independentes e CxP a candidato do PP por Rafael Louzán, amosou que é un candidato con pes de barro ó non ser quen de manter a súa maioría nin tan sequera un ano.

"Agora que non mira Nelson..." parece ser a frase que moitos ex-votantes e membros do seu equipo, repiten estes días para confabular sobre se sí se vai ou non na lista, ou frases airadas contra o novo candidato popular. Pero todas elas teñen un tinte de secretismo que parece empañarse dun "medo" crecente. Chamadas, advertencias, ameazas veladas de postos de traballo,...son algunhas das cousas que un escoita estes días.

Como socialista, obrígome a pensar cada día que é necesario un cambio á fronte do goberno que remate con este "medo" que parece volver a instalarse no Concello e do que todos pensábamos que xa nos tiñamos librado fai anos.

Sobor de todo porque debemos recuperar o debate ético de cal é función real dun concello e quenes apostan por xestionar os problemas dos cidadáns, e quenes apostan por xestionar os seus intereses, sexan do tipo que sexan...

As espadas están en alto nesta batalla democrática, e o PSOE camiña con forza crecente a medida que a xente se da conta de como é realmente este alcade. Agora que lle caeu a careta....

Ano novo, novo alcalde!

2011-01-10T07:43:00.000-08:00

Este ano tiven un desexo raro. Gostaría de ser de novo neno e crer nos reis magos ou en papa noel para pedirlles un novo goberno para o meu pobo. Será que este alcalde que temos e este goberno rancio, capaz de trampear a lei para tentar que o pleno non tivese tempo para ver os orzamentos, gusta ben pouco á xente. Así que como tiven o movil mal, non puiden desexar ós amigos aquelo de "Feliz 2011, Paz, Prosperidade e .... un novo Alcalde.

O Sahara e a dignidade

2010-11-11T19:47:00.000-08:00

Fai tempo que sigo con moito interese o problema do Sahara, e o acontecido esta semana, unido a pseudo-indiferencia que o goberno de España está a ter cos lamentables actos xenocidas do goberno marroquí son algo que me indignan democráticamente.

Este sabado asistirei a Madrid con Lala para defender non só a liberdade dun pobo, senon sobre todo, a dignidade dos dereitos humanos e a necesidade de non ver cada outro lado como socialista, inda que nestes intres, algo confuso pola incomprensible posición do goberno de España

Alcaldía de Derechas....claro

2010-09-15T07:29:00.000-07:00

Que tenemos un gobierno local que decididamente tiene como objetivo derribar cualquier propuesta mínimamente progresista, ya lo sabíamos. Pero que enfundados en un pseudo-peronismo, tratasen de vendernos la moto de que bajaban los impuestos a los parados, cuando la verdad dista mucho de ser esa, es otra desagradable sorpresa.

Fíjense lo que dedía la ordenanza todavía vigente de la tasa de recogida de lixo en referencia a la exención de las personas que cobrasen menos del sueldo mínimo interprofesional ( http://www.concellodoporrino.net/opencms/export/sites/default/oporrino/galeria/download/II_14._TAXA_LIXO.pdf).

Y ahora, miren lo que ha dicho en prensa el concejal de hacienda, el Sr. Jose Jacobo, cuando prometión que se bajaría la tasa a los desempleados (http://www.farodevigo.es/comarcas/2010/07/30/porrino-rebaja-impuesto-recogida-basura-parados/460155.html).

Conclusión: antes, con la tasa vigente, los que cobraban el sueldo mínimo interprofesional o menos, estaban exentos. Ahora. con la nueva tasa que se pretende aprobar los parados tendrán que pagar la mitad de la tasa de recollida de lixo.
Caben dos reflexiones: o bien la ordenanza es una chapuza integral bajo la excusa de la bajada de tasas a los desempleados que se hizo tan mal que ni se leyó la tasa anterior, que ya regulaba este aspecto bastante mejor, o bien este es un gobierno púramente de derechas que trata de eliminar cualquier atisbo de progresismo (por no contar la brutal subida a comercios y empresas).

Yo nose ustedes, pero me inclino más por esta segunda opción

O Blog de Sandra Burgos ou porriñeses emprendedores

2010-09-06T07:02:00.000-07:00

É realmente agradable toparse na rede con referencias de porriñeses/as que adican o seu tempo libre a traballar polos demais nos diferentes campos nos que iso é posible. Moitas veces, dende o ámbito púramente intelectual incluso.

É o caso desta porriñesa: Sandra Burgos. Dende o seu blog, que recomendo activamente (http://sandrarodriguezburgos.blogspot.com/), dirímense cuestións que van dende as políticas de igualdade ata temas de calado social, educativo, sanitario, etc...

Non deixedes de visitalo.

O Porriño Working Papers: Comezamos a preparar o futuro

2010-08-10T03:57:00.000-07:00

Hoxe comecei a reunir a documentación e os datos que precisarei para ir retratando os diferentes aspectos sectoriais nos que O Porriño debería, na miña opinión, avanzar nos vindeiros anos.

Pola miña experiencia profesional e académica, teño para min que non hay mellor maneira de ser creativos nas propostas que un partido serio fai, que cando profundiza nos asuntos, os trata con rigor e profesionalidade e os plasma en documentos de traballo. Os famosos working papers, na terminoloxía anglosaxona, non son máis (nin menos), que documentos de traballo, propostas suxeitas a análise e crítica que teñen unha vontade de superación dialéctica (nun sentido case hegeliano) da realidade na que vivimos. Algo máis que un desideratum, os WP son documentos propositivos ben armados de datos e indicadores de xestión que indican camiños de futuro.

Escomecei o meu traballo, no que agardo ter a colaboración de moitos de vos a medida que os vaia colgando, por un dos temas que máis me apaixonan, o Medio Ambiente. Unha aposta decidida polo futuro medioambiental do Porriño, no que debemos avanzar. Seguirán os de política social e sanitaria; economía, emprego e comercio; administración local e modernización administrativa do Concello; Cultura, Deporte e Terceira Idade, infraestructuras e urbanismo; e rematarei con Seguridade Cidadá Políticas de Integración.

Agardo que sexan do voso interese e que sirvan de reflexión para o futuro que nos agarda.

Xa o sabíamos, pero agora é certo

2010-08-05T23:56:00.000-07:00

Xa sabíamos que o novo goberno entraba polo que entraba: a toma pura e dura do poder sen proxecto alternativo. Pero o que agora queda patente logo da inconcebible democráticamente falando, actitude do alcalde no ultimo pleno, no que levantou a sesión sen tratar o punto de control político ó goberno da oposición, é dicir, as mocións e preguntas, sen fixar unha nova data para tratar estes puntos, nos deixa clara a cultura política desde goberno: cero absoluto.

Uh feito sen precedentes, pois negarse a escoitar o que a oposición ten que dicir, é algo tan escandaloso, que non podemos menos que preguntarnos qué hai que esconder....

O indignante de todo isto, non xa´como voceiro do grupo socialista, é a imposibilidade de tratar temas que preocupan os porriñeses. ¿Cómo pode durmir un alcalde que non quere tratar o problema do Centro de Saude cando nenos e maiores se agostan de calor por falta de aire acondicionado. Este é entre outros, un dos temas mais acuciuantes que o alcalde se negou a tratar. Como se dun pai que abandona á súa sorte a un fillo e se nega a falar del.

Xa sabíiamos que o goberno co recorte dos plenos tiña claro que non quería escoitar á aopñosición, amosando con elo o seu escaso talante democrático, pero agora sabemos ademáis, que fai os plenos interminables para que non se lle poida criticar.

Lembrame o conto do "Rei Espido", onde todos adulaban a un rei que ía espido pensando que levaba o traxe das máis finas telas e tecidos. Unha anécdota que non chega nin a graciosa, porque para ter un pleno cada dous meses onde inda por riba, os temas se levan mal preparados, pois estamos abiados.

Parálise, falta de democraia, desinterese polos problemas veciñais, ....Temos un alcalde que O Porriño non merece, porque pasa de todo e de todos. Iso sí, excepto para subvir impostos ós nosos comerciantes. Algo impensable sendo el o que o proón, e de xeito tan esaxerado, logo de anos por riticar ós que subían o IPC.

Pero asía é a vida. Algo que debemos cambiar canto antes nas eleccións de 2011.

Fracaso municipal na procura de inversións

2010-06-18T03:36:00.000-07:00

Tras máis de 4 meses do novo goberno local, e ante a chegada do verán, preocúpame a falta de peso político do novo goberno local ante a Xunta de Galicia e a Deputación de Pontevedra, ó ser incapaz de acadar unha sóa nova inversión para Porriño, nin sequera, sobre o papel.

Moita foto de peregrinos, cos nosos maiores, apropiandose do Plan E, pero obras novas, cero absoluto. Parece que ó PP de Santiago e de Pontevedra non lle dan crédito político á moción, quizais porque non se fan as chamadas que son necesarias ou ben porque non se sabe tocar a porta axeitada.

O grave é o descenso de obra pública no Porriño. Levamos case un ano no que a obra autonómica no Porriño e a local, decreceron ata cifras moi inferiores. Lembremos as obras da Casilla, do Costilleta, do Centro de Día de Torneiros, de medio ambiente en Atios e Budiño, en Carracido, de Medio Rural, etc...

Agora non se fai absolutamente nada. Xa non só por necesidade de inversións, senon como medio de loitar, inda que sexa modestamente, contra esta crise. Diránme vostedes que estamos en tempo de austeridade. Xa,... pero as obras hainas que facer, e a vontade política falta para acadalas.

Nin augas de Galicia resolve as propostas do Porriño, se nos nega o Campo do Pontellas de momento, a Deputación tarda e tarda en adxudicar as obras do Plan Provincial, cero euros da COTOP para estradas no Porriño, etc... O dito, mala negociación e peores resultados. Porriño non contará con un euro para os próximos meses e veremos no 2011.

Así pois, vemos como Nuñez Feijoo e Rafael Louzán, cumpridos os seus obxectivos, pasan olímpicamente do Porriño, e non invirten ren.

Para este viaxe non facían falta tantas alforxas, non si?

Que goberne o chimpin!

2010-02-16T09:42:00.000-08:00

Con duas semanas do novo goberno, xa van quedando algunhas cousas claras. Temos un goberno que o unico que parece preocuparlle e si sube ou baixa do chimpin e a ver se reorganiza a Escola de Teatro. Ah, claro, todo isto para tapar o verdadeiro cambio: o retroceso democratico e a subida de soldos do novo goberno.

A verdade e que cando se produxo o cambio de goberno, un esperaba boas formas, dialogo e fotos con todo o mundo. A realidade informativa e politica rematou pronto con esa ilusion. A trancas e barrancas, o novo goberno parece entrar como un elefante nunha cacharreria. O malo non e que entre con forza, o malo e que a cacharreria e a nosa democracia e os escasos argumentos que parecen substentar este goberno.

Comeza a ser evidente que a toma do poder, non tivo mais que un argumento: o poder polo poder. Si teño algo claro, e os novo horario dos plenos e das comisions informativas o corrobora, e que o novo alcalde non lle gusta moito ter que dar explicacions a corporacion das suas decisions, e polo tanto, rexeita de entrada calquer entendemento sobre os temas claves do noso Concello. Nin no tren, nin nas obras, nin no funcionamento do Concello,...nada. Consenso cero.

Algo preocupante si o unimos a un revanchismo acentuado que pareceu instalarse no novo equipo de goberno, que ademais de recortar a participacion, adicase agora a insultar os corporativos sen que o Alcalde nin mova un dedo e marcar un minimo respeto plenario. Triste, pero real.

Dame que a cousa non lles esta indo ben, porque o guion da accion do novo goberno parece que so tiña duas paxinas, e estas, xa as limos todos na prensa. Cada dia me dou mais conta que esto ten que cambiar. E so o pode facer un PSOE forte con capacidade de asumir o goberno local en 2011.

Crónica dunha morte anunciada: a moción dous días despóis

2010-02-03T06:55:00.001-08:00

Xa que logo, pasado vendaval da moción, é a hora de sacar as primeiras reflexións e conclusións sobre a mesma non só para non repetir erros no futuro da esquerda porriñesa, senon sobre todo, para visializar o novo tempo que se abre coa saida do xa ex-Alcalde Raúl Francés do Concello.

O pleno tivo a tensión normal que soe existir en plenos deste tipo, pero teño que recoñecer que os porriñeses e porriñesas estiveron globalmente moi correctos co desenvolvemento do mesmo.

Cruces de ataques entre os partidos, frases épicas, o chinpín, e a despedida de Gonzalo Ordóñez, que ó rematar o pleno, trataba de desfacerse do abrazo do oso que Nelson Santos trataba de darlle. Lamentoo sinceiramente por Ordóñez, que cecais, non merecía este final tras unha longa e dilatada carreira na política local.

Abrese agora un novo tempo. Qué fará Nelson Santos na Alcaldía? Non me gustaron as súas primeiras declaracións. Falar de que non "lle temblará o pulso", ou chegar coa demagoxia da rebaixa de gastos estériles, non esconcerá a súa xestión, que por outra parte, apenas acaba de comezar, polo que estaremos espectantes ás súas decisións.

En todo caso, veremos como se configura o novo goberno, veremos cómo, os que tanto criticaban as adicacións exlcusivas dun goberno de 5 concelleiros no 2003, agora falan xa subir eses soldos, ou veremos canto recorte terán as partidas de corte social, educativo ou cultural. Ou canto tardan en andar de novo a gresca entre eles como fixeron estes catro anos.

O tan manidlo tandem rebaixa fiscal-recorte de gastos ten sempre unha contrapartida negativa: empeoran os servizos públicos. Eso o sabe calquera. Pero nun tempo no que a inversión pública é tan necesria para contrarrestar os efectos da crise, non parece moi boa medida comezar a xestión dun goberno anunciando recortes de gasto (onde?) e subidas de soldos dos concelleiros de goberno.

Ante estas medidas, terá que estar a nova oposición moi vixiante. Veremos tamén cal será a deriva que tomará agora o BNG, logo da súa perda de poder, e como solventa os equilibrios internos que sempre tremen cando se perde o poder. Eu agardo que resolvan os seus problemas internos canto antes, porque son necesarios tamén para a nosa democracia.

Para o PSOE comeza unha viaxe ilusionante daquí a 2011, a de gañar a confianza dos cidadáns e cidadás para acadar a alcaldía. Temos equipo, temos proxecto e temos ambición de futuro para gobernar este pobo. Por iso repetimos ata a saciedade que queremos ser alternativa, que queremos gobernar Porriño. Que queremos resolver os problemas da xente. Imos a facelo con humildade, con honestidade e sobre todo, con moita ilusión.

Agora é o noso momento. O momento dun Alcalde Socialista.

Reflexións a catro días da moción de censura no Porriño: un novo escenario para a ilusión no 2011

2010-01-28T04:47:00.000-08:00

A pouco máis de 96 horas para o pleno que se celebrará no Porriño para o debate da moción de censura que cambiará ó Alcalde do Porriño, convén ir establecendo certas reflexións que poidan contribuir, dende o punto de vista do progresismo, a recuperar a ilusión de cara ás vindeiras eleccións de 2011.

A primeira delas é que o novo equipo de goberno, inda non saiu públicamente de xeito conxunto, amosando as súas todavía vivas diferencias internas. Nin unha só explicación conxunta das razóns da moción de censura. Cero.

Ante as críticas cidadás, non foron inda quen de gañar certo gráo de confianza na solvencia do seu equipo e proxecto. Pode ser que o candidato Nelson Santos, agarde ó pleno da moción para soltar toda a súa artillería, pero as veces, a política esixe un exercicio de pedagoxía no referente ó por qué das decisións.

A segunda consideración é de ámbito electoral: ¿Sumarán 9 concelleiros de tres partidos distintos, integrados no PP novamente os mesmos votos para sacar maioría absoluta? Parece francamente complexo. Estou por pensar que voltamos ó escenario previo ás eleccións de 2003: un PP dividido (a pesar da reagrupación) e unha oposición forte.

Visto deste xeito, é u 9-8, unha maioría axustada que ben pode dar a volta a tortilla no 2011.

A terceira consideración é de ámbito político. ¿Cal é a posición do PSOE ante este novo escenario? Sen sen ser eu moi dado ás prediccións ou á política-ficción, parece que a saida do BNG do goberno, poder traerlles consecuenciuas tamén no ámbito electoral.

A bolsa de "queimados" de PP, IdeP e CxP, a que impulsou ó BNG no 1999, e a que os afundiu en 2003, impulsando a IdeP, eses dous concelleiros que sempre soen ser os máis críticos co goberno, seguen ahí.

Elección tras elección, son os que soldan a maioría e os que destrozan partidos. Agora ben, esta bolsa pode variar agora o seu aopio, pois está claro que non son votos nacionalistas nin de dereita, senon que basculan en función de percepcións sobre a xestión do goberno e a percepción da oposición.

¿Apoiarán esta vez a un alclade socialista? Refundida a dereita baixo o PP deixando tirados a moitos dos que apoiaron a Nelson e a Ordóñez, e cun BNG que entrará en fase de reflexión interna tras a derrota electoral, un PSOE sólido e ilusionado, pode perféctamente sumar máis concelleiros e converterse na alternativa máis clara ó goberno do PP.

Algo que sempre foi o seu verdadeiro medo. Un PSOE forte no Porriño.

Velahí o noso camiño e obxectivo. Esa é a nosa ruta. Esa a nosa ilusión.

Mocion de Censura: analise e perspectivas cara o 2011

2010-01-16T02:20:00.000-08:00

Esta claro que unha mocion de censura trastoca o normal discurrir dun municipio. Non so pola inevitable consecuencia loxica do cambio do Alcalde Raul Frances polo candidato Nelson Santos, senon pola clara alteracion da percepcion social e electoral dos nosos veciños.

Unha mocion deste estilo, tardia, fora de prazo e contra-natura, vistos os antecedentes politicos de CxP, IdeP e PP na Corporacion, pode claramente volverse en contra do futuro alcalde, incluso inda que consiga unificar estes tres partidos baixo a exida dunha candidatura unica do PP en 2011. As preguntas son claras: desaparecen os partidos independentes, pero ¿desaparecen as tribus internas? ¿Aceptaran Carrera e Coto todo o que lles diga Nelson Santos? ¿Levara este a Carrera e a Marcelino Coto na sua candidatura? Inda mais, ¿e a morte e desaparicion do Barrismo no PP? ¿Que pasa con Chiño Barros? Sen dubida, estes enigmas teran que ser analizados durante o que resta de lexislatura.

A seguinte cuestion, relacionada con estas cuestions, se atopa no electorado de IdeP e PP. ¿Cal sera a sua opinon deste pacto para poñer a Nelson Santos, do que tanto abominaban, na Alcaldia? Seguramente, habera criticos con este acordo que miraran desilusionados os que votaron por ceder ante Ciudadanos. Os primeiros, IdeP, por que CXP os traicionou. Os segundos, o PP, porque son o segundo partido da corporacion e tiveron que ceder a Alcaldia.

O caso de CxP e tamen para analizar. Santos, que comezou a sua carreira como independente en IdeP, pasou logo a ser transfuga dese partido, e agora, afirma que vai pasar o PP. En 5 anos, tres partidos. Vaia papelon! So lle falta pasar polo Partido Comunista! A ver que pensan agora os seus votantes progresistas os que dicia na campaña que el era mais de esquerdas que o PSOE. Dende logo, seguramente, deixaran de votalo.

Por outra banda, esta por ver o que sucede co BNG tras a sua saida do poder. Sin queren entrar na vida dos partidos, o meu consello e que se tomen un tempo de reflexion. Tras uns anos de opacidade politica, seguramente, e asi o agardo, deberan examinar a sua estratexia con respecto o PSOE. E evidente que cada partido ten a sua dinamica, pero pretender alcanzar a maioria electoral en solitario, vistos o historico electoral, parece claramente complexo, se a isto lle sumamos o loxico desgaste pola perda do poder. En todo caso, Porriño necesita pluralidade politica e unha oposicion critica e constructiva, que de sentido a nosa democracia local.

En todo caso, non se pode negar o aporte feito polo BNG nestes anos o noso Concello. Negalo seria de necios e pouco xenerosos. O Alcalde Frances foi sen dubida un bo alcalde, pero errou nos seus calculos, e penso que perdeu unha oportunidade de ouro de rematar co centro-dereita por moitos anos, o rexeitar o acordo que PSOE e IdeP lle fixemos en 2008 e en varias ocasions posteriores. Algo tamen a analizar.

Conclusions iniciais: un novo goberno que nace dividido, sen proxecto a vista e cun indice de quemados importante no seu electorado (CxP por pasarse o PP, o PP por deixar a alcaldia e esquencerse do seu electorado, e IdeP por abandono do seu lider Gonzalo Ordoñez), un BNG que tera que reflexionar na oposicion a sua estratexia.

E por ultimo, un PSOE que ten dende logo, unha boa oportunidade de abandeirar a maioria progresista en 2011.

¿Finalmente mocion?

2010-01-11T16:32:00.000-08:00

Inda que estamos acostumados as bravatas da dereita local, as ultimas semanas foron testigo de varias declaracions cruzadas entre os tres lideres da dereita local que, capitaneados polo señor Rafael Louzan, parecen decididos a dar unha volta de torca mais na esperpentica carreira de intereses contrapostos que levan amosando dende fai anos os señores Carrera, Ordoñez e Santos.

Inda que ninguen dubida da legalidade das mocions de censura, e criticable que a menos de ano e medio das eleccions municipais, se eleven agora, tras unha lexislatura de accions erraticas, como unha alternativa de goberno.

Cal e a razon agora? Cantos favores debe pagar o señor Louzan? Que pensan os votantes de IdeP e PP desta manobra? Seguramente moitos deles, non a comprenderan. Como a maioria social porriñesa.

O xeneral Pirro venceu as lexions romanas no seculo IV antes de Cristo, pero a un coste tan alto que na seguinte batalla quedou sen tropas. Esta efemeride lembrase co nome de "victoria pirrica", aquela que ten un coste maior que o beneficio. Xusto o que a dereita parece disposta a representar.

Outra cousa seran as responsabilidades dos que puideron evitar esta mocion e non quixeron... Pero esa sera outra historia. Non quitemos protagonismo os que agora parecen demandalo.

Todos/as con Aminatou Haidar

2009-11-27T03:18:00.001-08:00

A verdade é que non podo entender a xestion do goberno central e do Ministerio de Asuntos Exteriores no caso da activista saharaui Aminatou Haidar.

Non é comprensible que o Ministro non chamase inda a Haidar, que non tenñamos solucións firmes e que se estén vulnerando os seus dereitos fundamentais. ¿É esto a Alianza de Civilizacións? ¿Nos rebaixaremos ante as presiones de Marrocos?

Creo firmemente que o goberno debe actuar xa en vez de reunirnos cos artistas que a apoian. ¿Onde queda a nosa responsabilidade como país co pobo saharaui?

Queremos solucións xa!

Cousas que non me gustan do Porriño

2009-11-12T06:49:00.000-08:00

Fai 7 anos, O Porriño vivíu un cambio de rumbo político propiaciado naquel entón por unha coalición de investidura integrada polo partido dos Independentes de Porriño liderados por Gonzalo Ordóñez, o Bloque Nacionalista Galego e o Partido Socialista do Porriño, que co seu acto, puxeron fin a 22 anos de goberno do Partido Popular, inaugurando unha nova fase de desenvolvemento a todos os niveis que nos levou a experimentar unha auténtica transformación. Sen dúbida, podemos afirmar que a lexislatura 2003-2007 foi das máis prolíficas en actuacións, obras, e iniciativas a tódolos níveis.

Foron anos de rexurdimento e dun estilo político de gobernar distinto, centrado na procura non sempre atopada, de diálogo, con algunhas excepcións, pero que globalmente considero positivo. E inda que no 2007, non cristalizasen as negociacións BNG-PSOE para reeditar o bipartito e o BNG decidise gobernar só, penso que algunhas cousas se fixeron ben. Pero se tivéramos que valorar esta lexislatura que xa remata, penso que estamos a ver a aparición de cousas que non me gustan na praxe diaria do goberno. Máis alá da lóxica diverxencia entre goberno e oposición, comprensible e desexable, como forma democrática de repartir responsabilidades e obrigas, os estilos de goberno, máis do goberno local, teñen sempre connotacións que poden ser beneficiosas ou perxudiciais para un pobo. Trocar o diálogo póla decisión sen consenso nunca é bó, e penso humildemente, que eso está a acontecer no Porriño. O digo porque debates como o novo PXOM, as políticas sociais, as obras públicas ou mesmo a atención diária do goberno, deben basearse nunha constante posición de diálogo entre o goberno e a oposición, e este non se está a dar. Ofrecín o goberno local o apoio do PSOE para dialogar sobre o novo PXOM e inda non se recibin resposta, ofrecimos diálogo sobre os orzamentos e inda agardamos os do 2009, pedimos que se aprobe xá o convenio colectivo dos traballadores, e levamos 6 anos agardando, ofrecemos diálogo sobre as obras do Plan E de 2010, para que se consensuaran coas parroquias, e me temo que de novo imos recibir silencio deste goberno. Non vale pensar que o goberno sempre ten a razón porque é goberno.

Todos os días, cando volvo do meu traballo, moitos veciños me paran na rúa para dicirme que non se lles atende, que non se fai nin caso das súas necesidades, e iso é algo que non se pode consentir. Se o goberno local necesita axuda, está paralizado ou superado polo seu escaso número, debe pedir axuda. Todos o imos comprender, pero non acudir a maneiras de actuar do pasado, a indiferencia ou mesmo prácticas non desexables na vida local. O intento de expulsión dunha concelleira dunha instalación municipal que visitaba recentemente, para coñecer o seu estado, e algo que non é anecdótico, é unha auténtica falta de respeto político á Corporación que o noso alcalde non debería seguir sen enmendar. E iso é o que me refiro: o goberno local amosa non ten a menor intención de negociar nada con ninguén, instalándose nunha incomprensible autocomplacencia, e agora, ademais, dando unha volta de torca, parece que emprendeu unha batalla contra todo aquel que lle diga que está facendo algo mal. Unha mala maneira de gobernar, dende logo. Advertirá o lector que as miñas verbas, non só en calidade de cidadán, senon como político, poden ser interesadas, pero eu lle digo que apoiei na investidura a este alcalde, e o que digo non é máis que o que sinto. Sinto que se frutre a maneira de gobernar un pobo dende o diálogo e o respeto, que voltemos a prácticas caciquís e a minusvalorar os concelleiros deste pobo, como fai sistemáticamente cada vez que o PSOE fala no pleno, porque eu loitei sempre por rematar con esas prácticas. Porque nós confiamos en vostede no 2003 e no 2007. Porque dendê a sinceridade, lle digo ó goberno que moitas persoas humildes deben ser atendidas sen mirar ás súas ideas ou crenzas. E porque Porriño se merece un goberno forte, dialogante e que esté permanentemente cos oidos e o corazón abertos ós seus cidadáns. Alcalde, así non vamos ben,...

Urbanismo e Sostenibilidade no Porriño: Desafíos ante o novo PXOM

2009-10-22T06:53:00.000-07:00

As oportunidades de planificación do noso urbanismo son momentos de especial significancia dentro da historia da construcción do modelo de cidade que se desenvolve ó longo do tempo, e cecáis, a elaboración dos plans xerais de ordenación, sexan o máis claro exemplo desas oportunidades. Desgraciadamente, a nosa historia recente foi máis a historia das oportunidades perdidas que as dunha alianza da cidadania cós poderes públicos para o correcto aproveitamento desas oportunidades de configurar un modelo de cidade con calidade e vida e sostenibilidade. Velahí os dous princípios rectores. Ante a nova reforma do PXOM que o goberno local acaba de adxudicar, a cidadania debe ter voz activa. Se ollamos ó pasado, poderemos ser conscentes da importância capital de non repetir a elaboración dun PXOM como o aprobado pólo PP no 2003, o que temos em vigor, aprobado póla mínima, sen participación cidadã, onde só primaban as alturas e o formigón e a carência absoluta de espacios verdes.

Un PXOM debe ser un instrumento non só de planeamento urbán, senon a cristalización dos desexos cidadás de contar cunha cidade para vivir e poder acceder a unha vivenda digna, facendo que os aproveitamentos urbanísiticos sexan reorientados para beneficio municipal e non de catro especuladores. Saco isto a colación á vista da desastrosa recalificación que o goberno levou adiante, por certo, co apoio de todos os partidos, excepto do PSOE, na parroquia de Cans, a empresa Rojo de Jove S.L. nunhas condici´ns francamente beneficiosas para a empresa e a cambio pouco máis do mínimo que a lei esixe, recalificación que a Xunta de Galicia ven de tumbar, danolle ó PSOE á razón nas nosas críticas. Velahí, outra premisa a ter en conta: o urbanismo é unha ferramenta para o interese público, dentro do normal e mesurado desenvolvemento privado. Non en van, os PXOM contan cun estúdio econômico onde se miden os aproveitamentos que o Concello gaña côa nova ordenación e onde debe invertilos: en adquirir dotacións e espacios públicos e en creación de vivenda.

E o terceiro pilar que esta vez non debemos descuidar, é o da sostenibilidade. Tanto a Lei 9/2007 de Avlación Ambiental Estratéxica, como a Lei 8/2007 de Suelo aprobada pólo Estado, dirixen claramente o novo urbanismo cara os princípios da sostenibilidade Urbana. Recomentacións que a UE está a facer dentro da estratexia de desenvolvemento urbán que deriva dos comprimisos de Kyoto, Alhborg e a Carta de Lisboa. Aviso a navegantes, as “reformiñas” urbanísticas para recalificar non valen nesta nova oportunidade. E así o fará saber o PSOE ó goberno local.

A necesaria creación dun Foro Cidadán para a reforma do PXOM que garanta a transparencia e a participación da cidadanía, a elaboración dun proxecto de cidade para ganar espacios, zonas verdes e xenerar patrimônio municipal do solo e vivenda, e os obxectivos de sostenibilidade e mobolidade sostible, a carón da defensa dos nosos espacios verdes, son os três pilares que os socialistas defenderemos porque son os desafios os que se enfronta o novo PXOM e O Porriño. Da súa correcta xestión dependerá que o novo PXOM sexa unha ferramenta ilusionante, ou un novo Plan para os especuladores.

Lingua e política (1ª Parte): A cuestión galega

2009-08-28T00:15:00.000-07:00

Se como decía Jürgen Habermas, unha "situación ideal de diálogo" só pode darse entre dúas persoas que teñan claros uns conceptos básicos aceptados por ambos, este consenso de mínimos podería facerse de igual xeito nunha língua que noutra. Porén, debe entenderse que o vehículo do consenso non radica en peculiaridades lingüísticas, senon na semántica das verbas.

Conven facer esta reflexión agora que nos atopamos na antesala da resolución do contencioso existente no TC sobre o Estatut de Catalunya. Situación que está a xenerar non pouco debate e que pode contribuir á polarización da sociedade arredor da súa resolución.

Estes días pasados, levantaron pó as declaracións do conseller Ernest Maragall (irmán do ex-Presidente da Generalitat), nas que facía referencia a necesidade de que a sociedade catalana se manifestase se tres anos despóis, o TC tumbaba partes do Estatut, como o caso do recollido no Estatut sobre a normalización lingüística.

Mirarse no espello dunha nacionalidade histórica que defende dese xeito a súa língua non deixa a algúns de nós menos que certa sana envidia cando contemplamos os denodados esforzos do Conselleiro de Barbarización da Xunta de Galicia (o señor Vázquez), que se adica dende fai catro meses esforzos, a loitar contra o noso estatuto, volvendo o calcetin da normalización do galego do revés, é dicir, loitando por eliminar o galego.

Este esforzo do PP de ¿Galicia? por desmontar a nosa identidade e lingua queda totalmente reflexada nas declaracións de Mariano Rajoi e ¡do propio presidente da Xunta! que afirmaron estes días que a reforma do Estatuto galego non é unha prioridade. Evidente. Feijoo non agocha nada, non ten medias tintas. É o que se ve e punto. Vontade decidida a rematar co galego e a focalizar a batalla política estes catro anos na cuestión identitaria.

A oposición se atopa agora ante unha perigosa encrucillada: ¿sairá en defensa do galego e do Estatuto? ¿Ou por medo electoral, xirará o centro para desbancar ós electores que fixeron posible a maioría do PP? Velahí a pregunta do millón. A cuestión lingüística, descubriu o PP, é a mellor arma para que non se fale do paro, da pesca, das garderías, etc... E a panacéa política para radicalizar ó BNG e para descabezar ó PSdeG. Focalizar un enemigo supón negar e denegar a outro. E iso en política pode ser fundamental.

O TC atópase por tanto como dicían algúns periodistas esta semana, ante unha resolución complexa: se falla en contra, poden romperse os mecanismos de confianza no avance do Estado das Autonomías. Se falla a favor, malos tempos para o PP pois quedará literalmente "co cú o aire". ¿Que fará entón o señor Feijoo?

Política de comunicación e subvencións da Xunta: O escandaloso apoio da Xunta á La Voz de Galicia.

2009-08-21T09:11:00.002-07:00

Hoxe vendo por temas do meu traballo o DOGA destes días, chamoume a atención as subvencións concecidas polo PP ós medios de comunicación galegos. A verdade é que ben pensado, non sorprenden a ningué logo de vista a última campaña electoral

Pero sí chama a atención a escandalosa difeferencia entre medios de comunicación con tirada diaria: La Voz de Galicia (996.000 euros), Faro de Vigo (397.000 euros) e Xornal de Galicia (1.700 euros).

A cantidade sería non só reflexo dun claro favoritismo, se non fose gravísima a diferencia que existe entre La Voz e Xornal de Galicia. Estamos ante un goberno que claramente discrimina os medios de comunicación....

Parece que Feijoo quere implantar un sistema que tenda a eliminar calquer atisbo de independencia do poder da Xunta. Nada novo para os que nos lembramos da era Fraga...

Entrevista en Xornal de Galicia

2009-08-18T12:00:00.000-07:00

O pasado Domíngo, o Xornal de Galicia publicou unha entrevista que me fixeron a semana pasada sobre a Rede Galeguista do PSdeG. Agardo que o medio ó que agradezo (igual que a A Nosta Terra) a súa sensibilidade coa nosa iniciativa, sexa unha maneira de irlle dando novos pulos á Rede.

Deixovos a entrevista

16-08-2009 Iván Vaqueiro: “O nacionalismo é un afluente dun río máis amplo que se chama galeguismo”

Entrevista de Xornal de Galicia ó portavoz do grupo socialista do Concello de Porriño Iván Vaqueiro (Porriño, 1977) é un dos máis precoces cargos públicos do PSdeG. Secretario de Organización do partido na súa vila con 19 anos, tenente de alcalde con 24 e candidato ó Senado con 26, é agora o “coordinador” da recén creada Rede Galeguista do PSdeG.

-¿Como xurdiu a idea da rede e cal é o obxectivo?

-O primeiro que quero deixar claro é que isto non é unha corrente, nin un grupo alternativo, nin un grupo de presión. Eu son o coordinador, pero somos un grupo de persoas que é moito máis que a miña opinión. Despois do congreso do PSdeG, tras a derrota electoral, chegamos á conclusión de que tiñamos que recuperar o compoñente máis galeguista do partido. Cando estás na oposición tes máis tempo para poder reconstruír o teu discurso. Dentro desa reconstrución do discurso pensamos que temos que recuperar a nosa alma política como PSdeG. Temos moitísimos referentes dentro do partido no pasado. Se te vas á República tes a Xaime Quintanilla, logo na ditadura a figuras como Ramón Piñeiro ou Celso Emilio Ferreiro. Hai moitos referentes dentro do discurso do PSdeG que o levaron ao comezo da democracia a ser a forza que máis pelexou porque o Estatuto fose de primeira. Cremos que temos que recuperar eses referentes.

-¿O modelo é Cataluña e o PSC?

-O PSC é un referente porque ese modelo xa o tiña desde o seu inicio, como partido federado ao PSOE. Ten a súa propia vida orgánica e ten moita autonomía. En Galicia, a “pena” histórica foi que o PSG de Beiras non chegara tamén a conformarse como PSG-PSOE. Pero foron persoas saídas del os que, no PSdeG, defenderon o peso de Galicia na negociación estatutaria. Neste momento, creo que é moi positivo que Pachi Vázquez dixese que o Estatuto ten que ser a prioridade do PSdeG. A idea que temos é, a partir de setembro, ter unha reunión coa executiva e co propio Pachi Vázquez para presentarlle este proxecto e constituír o que nos damos en chamar o Cesga, Centro de Estudos Socialistas de Galicia. Estamos traballando xa nos seus estatutos e tería como obxectivo recompilar todo o que ten relación coa nosa historia política e co noso discurso galeguista, e xerar estudos e discurso político sobre a realidade galega. Queremos que sexa un think tank sobre o galeguismo.

-Feijóo di que eles tamén son galeguistas, o BNG dubida do galeguismo dos outros e vostedes piden que non se deturpe a mensaxe do galeguismo “a través da apropiación ideolóxica e partidista”. ¿Como se conxuga todo isto?

-Convén facer un pouco de historia. Cando a ditadura, a Galicia do interior, con Ramón Piñeiro, deseñou unha estratexia culturalista, transversal, na que se situaba a defensa de Galicia por riba das diferencias ideolóxicas. Con iso conseguiron tinxir de galeguismo ás diferentes forzas políticas que se ían creando cara a transición democrática. O galeguismo, tal e como o entendemos nos, é unha cuestión ampla, na que o nacionalismo é un afluente dun río máis amplo que se chama galeguismo. Pero non todo é galeguismo. O rexionalismo oportunista do PP é incongruente. Para nós o galego é a lingua oficial de Galicia, e o castelán a cooficial. Non se pode presentar unha ofrenda no Panteón dos Galegos Ilustres pola mañá e pola tarde dedicarse a cargarse o galego.

-O manifesto fundacional di que un dos obxectivos da rede é “poñerse en pé fronte o actual proceso de ruptura do consenso social”. ¿Como?

-O primeiro é ter un consenso sobre o modelo que queremos. O problema de levar isto á batalla política é que ao final pódese radicalizar a sociedade, cousa que sería o máis duro para a lingua como tal. A lingua galega, como todas as linguas, non ten pes nin mans, por iso necesita alguén que a defenda. E nós temos un compromiso claro coa lingua, o fai o noso secretario xeral e estamos participando en todos os aspectos que nos solicitan para defender a lingua, estamos en todas as plataformas que se están creando en defensa da lingua. O conflito é unha cuestión interesada por sectores do PP, que queren converter a batalla política nunha batalla lingüística, para radicalizar á sociedade e centrar a tensión política os próximos catro anos. Como se os problemas non fosen o decreto eólico, ou o lácteo, ou a pesca.

-O manifesto avoga polo “transvase xeracional” das ideas galeguistas. Confía na implicación política dos máis novos? ¿Que hai do desencanto coa política?

-Cando empezamos coa rede démonos de conta de que hai moita xente nova. Eu o vivín na universidade. Os anos 90 son os anos do crecemento do BNG, había una efervescencia nacionalista, con líderes como Beiras que no seu momento arrastraban á xente nova. Pero os factores claves do cambio foron o Prestige e a guerra, que fixeron que a xente nova se volvese a acercar ao PSOE. A figura de Zapatero atraeu a moita xente. E tamén é certo que coa chegada de Touriño cambiou o enfoque sobre estes temas, timidamente Touriño vai introducindo elementos galeguistas ata chegar ao último congreso ordinario, o ano pasado.

-¿É reivindicable agora mesmo a figura de Touriño?

-Creo que a labor do bipartito se verá co tempo. Agora estamos aínda na fase de volta á oposición, está todo demasiado recente. Creo que se fixo un traballo bo nos catro anos. Fíxose un traballo moi bo pero non se explicou ben todo o que se fixo. E seguro que tamén existiron moitos desequilibrios entre o PSdeG e o BNG, o cal non creo que deba pór en dúbida o modelo das coalicións, que creo que é positivo.

-A base da rede está en internet, a través do Facebook e do seu blog personal. ¿Vai máis alá?

-A idea que temos de rede é que non queremos que pase de ser un movemento informal ata que non teñamos, digamos, a autorización da propia executiva galega de que o que estamos facendo está ben. Este é un proxecto para repotenciar o PSdeG. Eu mesmo avalei a Pachi Vázquez no congreso e creo que é un bo secretario xeral.

-Teñen máis de 130 membros, entre eles Damián Villalaín ou Iván Puentes, pero a maioría son da segunda liña e predominan os máis novos. ¿Non hai galeguistas entre os socialistas que ocupan cargos públicos?

-Si os hai. Tivemos conversas con xente con máis peso (cita varios nomes de relevancia, pero pide que non se fagan públicos aínda). A nosa idea é que as xeracións máis novas se vaian interesando, porque é un valor de futuro, e que a dirección do partido, estea quen estea, teña este tipo de sensibilidades. Queremos ser transversais no futuro de xeito que calquera secretario xeral de calquera executiva asuma estes principios, pero entendendo que o PSOE é un partido con varias sensibilidades internas, e ao mellor hai xente á que non lle gusta tanto este tema porque teñan unha concepción do Estado distintas. Por iso eleximos a rede, porque somos máis informais pero ao tempo tamén máis áxiles.

http://www.xornal.com/artigo/2009/08/16/politica/ivan-vaqueiro-nacionalismo-afluente-dun-rio-mais-amplo-chama-galeguismo/2009081521350097537.html

Manifesto fundacional da Rede de Galeguistas no PSdeG

2009-07-19T16:27:00.001-07:00

"GALICIA DE TODOS. GALICIA PARA TODOS."

O O galeguismo representa o compromiso co proxecto colectivo, de integración e solidariedade, de xustiza e fraternidade, que é unha Galicia de todos e para todos. Dende os seu primeiro camiñar, o deber democrático cunha Galicia cidadán, igual en dereitos e inalienable en liberdades, constituíu o cerne do seu discurso e acción cívicas. O cosmopolitismo e a universalidade son o principal produto do seu legado, da súa vontade inquebrantable por abrir as portas de Galicia ao mundo, manifestada na construción do ser a partir do estar, e do ter a partir do compartir.

Combater o intento de deturpar a mensaxe do galeguismo a través da apropiación ideolóxica e partidista dunha herdanza que é de todos e dunha condición que a toda a cidadanía de Galicia lle pertence, supón o meirande reto do ideario galeguista desde a súa construción primixenia no séc. XIX. As bandeiras ideolóxicas e os personalismos desmedidos que, en base a lexitimidades autoatribuídas, pretenden dar carpetazo á herdanza de compromiso con Galicia a través do diálogo e o consenso, precisan encontrar fronte a súa mesquindade o peso dos feitos e as verdades. Por enriba de discursos ocos e palabras baleiras, son a autoridade moral e a responsabilidade ética demostrada co feito e co vivido, os únicos que, nestes momentos de dificultade, poden poñer en valor a indiscutible vixencia e incalculable valor do patrimonio galeguista. Os progresistas galegos somos parte inseparable dese ideario. Xaime Quintanilla, Ramón Piñeiro, Celso Emilio Ferreiro ou Carlos Casares, amais de tantas outras compañeiras e compañeiros, teñen defendido, cos brazos abertos e o corazón limpo, a necesidade dunha Galicia aberta a quen a queira vivir e compartir. Un País libre de freos insidiosos e barreiras infranqueables. A lección que a todos nos deron, e que aínda lembramos co honor e o respecto debido de quen nos consideramos fillos seus (de ideario e sentimento), debe seguir conservando a súa vitalidade. Non podemos permanecer impasibles ante os intentos de facer do galeguismo e da defensa de Galicia unha arma arreboladiza e unha etiqueta negativa que divida e confronte á sociedade. O galeguismo fixo bandeira da reconciliación e a concordia, e é agora o momento de recordar a lealdade democrática da súa contribución e o seu labor.

Este contexto de dificultade é o momento, ademais, de renovar os azos no impulso xeracional da mensaxe galeguista. Aqueles que, con valor e sacrificio, enarboraron esa mensaxe no difícil proceso autonómico e democrático, teñen nas súas mans o testemuño dun legado que as xeracións máis novas están preparadas para recoller e portar cara ao futuro. Un transvase xeracional que debe afrontarse, en coherencia coa lección aprendida, coa máxima humildade e espírito de colaboración, e coa consciencia de que aínda queda moito por aprender e moito por facer no obxectivo de dotarlle ao facho galeguista dun novo lustre nun novo tempo.

As bases de Galicia están precisadas dun importante e decidido anovamento, os tempos chegados así nolo esixen. O galeguismo non pode consentir nin ser relegado nin autolimitarse no cumprimento do seu deber: o de aportar ideas, iniciativas e propostas fundamentais para continuarmos a construír un país democrático, social e libre. A contribución do galeguismo progresista desenvolveu un papel fundamental na construción do actual marco institucional de convivencia, e así debe seguir sendo tanto actualmente como no futuro. A unión do galeguismo progresista é fundamental, unha vez máis, para o cumprimento dunha responsabilidade e un deber tan inminente como inaprazable.

A Rede de Galeguistas do PSdeG-PSOE constitúese hoxe, polo tanto, para render sentido tributo ao traballo desenvolvido, e para poñerse en pé fronte o actual proceso de intolerable desprezo e ruptura de facto co consenso social conseguido; que a maledicencia de bloques ideolóxicos e personalismos desmedidos buscan dinamitar a toda costa só en aras dun inadmisible beneficio político.

O galeguismo progresista asume o deber de rexeitar as etiquetas exclusivistas e o desleixo do patrimonio de todas e todos os galegos. Ademais, unímonos no cumprimento da leal responsabilidade que supón o construír e contribuír con novas ideas e propostas aos tempos de dificultade que Galicia afronta. Un País cun futuro mellor, de todos e para todos, sen límites nin exclusións. Estes son os nosos obxectivos, e á súa consecución nos entregamos.

Galicia somos todos e a todos nos pertence. O galeguismo progresista empeza hoxe a expandir esta mensaxe e a traballar porque endexamais deixe de ser unha realidade.

Santiago de Compostela, 18 de Xullo de 2009

A Rede de Galeguistas no PSdeG

2009-05-21T10:14:00.001-07:00

Fai uns días cavilando sobre Ramón Piñeiro, dinme conta que o noso partido ten un fantástico capital político pero as veces denota certo esquecemento ós nosos referentes históricos do socialismos galeguista. Tamén son dos que pensa (cada ano que me fago máis vello, máis), que as veces parece que neste partido demos por perdida a batalla cultural e lingüística como si non fora moito con nós.

Por elo decidin, falando con algúns compañeiros, poñer en marcha o proxecto Rede de Galeguistas no PSdeG creando un grupo na rede social que teño, o Facebok. E ante a miña sorpresa, nun só día recibín moitísismos apoios de persoas con moita traxectoria que nos animaron a seguir co proxecto, e a darlle forma.

É por elo que nos atopamos no segundo día dende a creación do grupo, ás 19:15 horas, con máis de 50 seguidores, e inda non sabemos a canto imos chegar.

É dende logo, unhá fonda ledicia comprobar isto. Penso que no PSdeG, como todos os partidos existen moitísimas persoas cunha forte sensibilidade galeguista. Se podemos canalizar esa forza na defensa do que Galicia nos demanda, saindo a rúa polos nosos traballadores, defendendo sen complexos a língua galega, a nosa cultura, as nosas xentes, o PSdeG dará un paso de xigante.

¿Quen teme ó galeguismo socialista? Nuñez Feijoo e o seu anti-galeguista Conselleiro de Barbarización, Xesus Vázquez, o do apartheid lingüísitico.

Agardo que a Rede sirva para sumar esforzos dende o amor a Galicia, a nosa defensa dos valores progresistas e a nosa identidade.

Traballar polo socialismos dende a autocrítica

2009-05-07T04:36:00.000-07:00

Logo do último Congreso do PSdeG, teño varias cousas claras. Algunhas que me gostaron e outras que non. O traballo dende a lealdade non é sinónimo de sumisión, senon de autocrítica e de crítica positiva dentro dos cauces que nos marca o noso partido.

Gustame o discurso do novo secretario xeral no que ten de volta ó partido, non me gusta cando anuncia oposición bronca. Inda non pasamos o umbral dos 100 días, e me diredes "eles non respetan nada". Xa, pero nos somos o Partido Socialista non o PP.

Gustame a defensa do galeguismo e da figura de Piñeiro que fixo Pachi, pero me parece incompatible coa súa idea do mesmo nivel de apoio ó castelán que ó galego. O galego é a nosa língua vehicular, e polo tanto, a que máis debemos potenciar. En todo caso, estou seguro de que esa é tamén a idea do noso partido.

Gústame que o partido se reforce orgánicamente, pero non que aplaste a crítica interna. Gonzalo Caballero debía poder falar e os ponentes de Sumando Ideas (Iván Puentes, Lage, etc...), debían estar na Executiva Galega. O peor erro histórico do PSdeG nos anos 90 (estudiado por varios politólogos) foi a excesiva dependencia da executiva galega do poder dos Alcaldes e me da a impresión que se volve por esas lides.

De todos modos nunca chove a gusto de todos e eu estou seguro que remontaremos esta situación e o PSdeG pronto brillará de novo con luz propia.

Ánimo para todos e todas os progresistas!

Tempos novos para o PSdeG

2009-03-04T07:36:00.000-08:00

Dous días despois da derrota electoral do PSdeG nas eleccións autonómicas, é tempo de facer reflexión (non autoflaxelación), sobre as razóns da nosa derrota. Gañar novamente a confianza dos galegos e das galegas non vai ser sinxelo se non acertamos na diagnose dos nosos problemas.

É certo que existiron problemas circunstanciais (a crise, o paro, a campaña basura do PP, os problemas co BNG,...), pero tamén endóxenos (excesivo alonxamento de certos cadros institucionais independentes da sociedade, debilidade orgánica por falla de medios, escasa labor política de comunicación da xestión feita, etc...), que debemos analizar.

Se non o facemos correctamente, poderemos repetir os erros desta elección. Se pensamos que tan só foron erros de Emilio Pérez Touriño, estaremos comentendo dous erros: pensar que toda a culpa do que pasou é atribuible ó ex-Presidente Touriño, que fixo un fantástico papel como presidente da Xunta, e pensar que cun novo candidato todo se vai arranxar.

Se non somos quen de facer as cousas ben poderemos caer na "derrota dulce" da que falaba Felipe González no 96 e que nos levou á derrota absoluta no ano 2000.

Fai falla ir pensando nunha nova xeración política que poida xenerar un proxecto novo e ilusionante para este fermoso país que se chama Galicia, e da que me resisto a pensar que sexa a finca dos conservadores.

Ánimo progresistas! Podemos facelo!!

Non é o mesmo votar Touriño que Feijoo.

2009-02-27T00:21:00.000-08:00

Logo desta trepidante campaña electoral, chegamos á súa conclusión. E quedou claro quen fixo unha campaña en clave de país e quen fixo a campaña máis sucia da historia da autonomía. Claro que o señor Feijoo anda tan deseperado que ata puxo anuncios acusando ó PSdeG de que se goberna de novo, lle quita á xente a casa e as fincas. Moi desesperado se debe atopar o PP para recurrir a tamañas mentiras....

Porque temos que dicilo claramente. Non é o mesmo votar PSdeG que votar PP. Votar PP e votar despido libre, recorte de pensións, recorte de desemprego, fundacións sanitarias.... E non son mentiras. O dice a xente do PP estes días.

Dous proxectos, dous paises moi distintos. Sendo razonables, Galicia avanzou considerablemente estes catro anos.

Por eso hay que votar. Para que non volva o PP e sigamos avanzando no cambio da man de Emilio Pérez Touriño e do PSdeG-PSOE

Derrubar a Natureza

2009-01-13T01:20:00.001-08:00

Non caben calificativos para valorar a desfeita realizada polos vándalos co beneplácito do BNG do acontecido no Centro de Interpretación da Natureza de As Gándaras. Un espectáculo dantesco que supón tirar polo retrete 420.000 euros de Fondos Públicos, 300.000 dos cales eran europeos e 120.000 dos cartos dos porriñeses e porriñesas.

Un espectáculo lamentable que agora se amplifica coas desafortunadas declaracións do BNG de pretender derruir os restos do edificio para salvar a cara, agora coa excusa de que a culpa é o PP que gobernaba, nada menos que fai 6 anos.

Botar balóns fora neste tema dicindo que temos que derruir este edificio non é dende logo a postura máis responsable, menos partindo de quen durante os últimos 4 anos da lexislatura anterior, xestionou a área de medio ambiente, e deixor cair literalmente o centro a cachos.

Veremos agora qué fai Europa, pero a vergoña que supón esta situación, fai esperpénticas as conferencias e teatriños que o BNG fai en temas medioambientais. Visto o estado actual do centro, máis que esperpénticos eu diría que dramáticos.

As trapalladas do BNG en Atios

2009-01-07T07:16:00.000-08:00

Fai uns días, a Conselleira de Política Territorial visitou Porriño para cumplir o seu compromiso de realizar varias obras nesta lexislatura, obras que temos que dicir que se fixeron en tempo e prazo, e das que só podemos sentirnos orgullosos dende o PSOE de Porriño. Referímonos ás obras do novo enlace da Casilla en Atios, e da nova estrada Virxe do Camiño-Mosende. Dúas obras comprometidas e realizadas en tempo record e que veñen a sumarse ás inversións feitas pola COTOP nestes últimos 4 anos en Porriño, chegando a unha cantidade que asusta: 15 millóns de euros!!

Non podemos darlle máis que parabéns a unha Conselleira e por certo, á sú fantástica Delegada Provincial, Isabel Domínguez, que tivo a valentía de romper co modelo do PP e achegarse ós veciños, modificar proxectos e ir comigo, casa por casa, veciño a a veciño para achegar os proxectos ós cidadáns modificando se era o caso os mesmos.

E onde andaba mentras o BNG: perdido. É lamentable, e teño que dicilo así de duro, que o Alcalde trate con manobras trapalleiras de cargar á COTOP coas súas propias responsabilidades, meténdose cos veciños de Atios por pedir que se mellorase o vial municipal de Vilafría mentres a COTOP traballaba no vial autonómico. Non facelo, e tratar a última hora de sair en defensa dos veciños de Atios non só é vergoñento, senon indigno de quen ocupa a Alcaldía. Non se pode un menos que sentir vergoña do discurso de Francés o día da inaguración dunhas obras que nin visitou, nin foi quen nin sequera de mandar a alguén a que se preocuparse por como ían esas obras, e ó mesmo tempo intentaba cargarlle á COTOP as culpas de cuestións de índole estrictamente municipal, como é a estrada de Vilafría.

Por non ser quen non foi nin siquera quen de pedir unha reunión coa COTOP para falar das casas que quedan por expropiar, algo que si fixo de motu propio a COTOP a instancias do PSOE de Porriño.

A estrada de Vilafría pode mellorarse xa, con fondos propios ou cos fondos de Zapatero que a saber en qué vai gastar este goberno. Polo de pronto, Farncés quedou en evidencia en Atios e ante os propios veciños que tiveron que ver cómo mentres o seu Alcalde trataba, por non recoñecer os seus erros, de escurrir o bulto, cómo novamente a COTOP decidía ante os veciños, facer as obras de mellora da estrada de Vilafría.

Unha vez máis, o BNG e o seu sectarismo, deixan como victimas ós veciños.

Mos-queo: A traición de Feijoo, Louzán e Nidia ós veciños de Mos.

2008-11-29T07:30:00.000-08:00

Ando estes días abraiado da desfachatez que ten o PP para mentir tan descaradamente á cidadanía como está a pasar no Concello veciño de Mos, onde o PP e un tránsfuga, vanlle roubar ós veciños de Mos a maioría social que decidiu democráticamente deixar ós conservadores na oposición.

Xa é coñecida a arte de ese dinosaurio da política que é o señor Louzán, que se adica, dende a Deputación, a facer e desfacer ó seu antollo cos cartos públicos, o que os cidadáns decidiron nas urnas.

Lamentablemente, penso que o PP, que aproveita a visita do señor Feijoo a sudamérica para presentar esta moción de censura pola porta de atrás, nun acto de traición política á democracia, non respetará o pacto antitransfuguismo, rompendo unha vez máis, o acordo político a nivel estatal neste tema.

E non o vai facer por moitas razóns, entre elas, que a de que o señor Louzán case perdeu a Deputación nestas eleccións, entre outras cousas, porque no partido xudicial de Tui, ó que pertence o Concello de Mos, o PP perdeu un Deputado Provincial, que necesita desesperadamente recuperar se quere manterse na Deputación nas próximas eleccións municipais, cousa moi dubidosa. A fichaxe de Nava Castro, noutro partido xudicial no que o PP retrocedeu na Deputación, vai na mesma liña.

Non fai Nidia a moción, faina un PP rastrero e denigrante que obvia o respeto democrático, sen escrupulos de ningunha clase, ós veciños de Mos que non quixeron que o PP gobernase.

Non fai Nidia a moción. Faina Louzán,... como case todo o que fai o PP en Mos.

Goberno á fuga: As Gándaras, Seguridade Cidadá, o Consellos escolares, Frigolouro,....

2008-11-14T00:15:00.000-08:00

Levamos un par de semanas vendo como temos un goberno local que se esconde e non é quen de sair ó paso dos múltiples problemas que están a acontecer no Porriño de grande importancia.

O problema de seguridade cidadá que vive o barrio de San Sebastián parece xa unha condena política de Francés ós veciños que viven nese barrio. Ante os feitos acaecidos fai unha semana no "supermercado da droga", o BNG non sabe non contesta. Pero si cabe é máis grave inda a falla de responsabilidade co acontecido no Centro de Interpretación da Natureza de As Gándaras. 420.000 euros que Francés deixou literalmente esquilmar, feito que viñamos denunciando os socialistas e que tivo auténtica trascendencia autonómica, e se me apuran, estatal.

Ademáis diso, sorprende, inda que para ser sinceiros, a algúns xa non, a cerrazón que está a amosar o BNG en temas nos que antes amosaba o seu compromiso e agora obvia escandalosamente. Tratar de xustificar que o que fai Frigolouro está ben, que non se vai facer nada porque todo vai ben, e porque o grandioso sistema de controis de olores de Frigolouro funciona, é vivir no país das Maravillas e supón un insulto á intelixencia dos porriñeses.

Pero deixei para o final o maís grave para min: a decisión de Francés (responsable da área de Educación) de non acudir ós Consellos Escolares dos Colexios de Porriño coa excusa de "eu non vou a que me critiquen....". A verdade é que sobran as palabras. Para min, que fun concelleiros de Educación representa unha gran decepción e preocupación polo abandono que o sector educativo porriñés está a sufrir. Por muito que se queira tapar con conferencias .....

Obama

2008-10-20T09:04:00.001-07:00

Nuevamente tendremos la oportunidad de observar el triunfo de la ilusión política sobre el los meros funcionarios del poder. La campaña electoral americana es una buena muestra de ello. En ella se compite por algo más que por el poder. Se compite por un cambio que puede ser real en América: la de dotar a este gigante en lo económico y enano en lo social, de un auténtico programa público de bienestar y servicios públicos de desempleo y sanidad gratuita. El sueño que Bill Clinton no pudo cumplir pero que Obama, a pesar de la coyuntura económica internacional parce tener en mente.

Algo difícil de cumplir si recordamos que en las campañas de los EEUU de los últimos años, parecía una virtud presentarse con un listado de recortes de impuestos bajo el brazo. Pero vemos estos dias lo que parece la vuelta del rol del Estado ("roll back the State", que dicen los teóricos del Institucionalismo), ahora garante del sistema financiero como otrora hiciera Roosvelt.

Asi pues, se presentan unas elecciones apasionantes. Si, es cierto, Obama ha ganado ya los debates. Pero " as medas non se fan sen palla..."

Apostar pola Calidade e o Medio Ambiente nos Concellos

2008-09-18T06:43:00.000-07:00

Cando falamos de obras públicas, moitas veces vemos nos medios de comunicación con certa indignación, como aparecen noticias do estilo "cae unha ponte en construcción", "a estrada construida fai 2 anos amosa grandes socavóns", "morre un traballador nas obras od AVE por falta de seguridade", ou "o contratista da obra X subcontratou a mesma antes do derrumbre da mesma".

Son cuestións de moita importancia para a cidadanía pois fan referencia a un aspecto que nos afecta a todos: cómo se gastan os cartos públicos, cómo se contrata ás empresas, e qué experiencia teñen as empresas que contrata a administración. É normal pois, entender que se unha empresa contratada por unha administración para facer unha obra con fondos públicos fai mal as cousas por incapacidad ou por aforrar costes, os cidadáns se enfaden. Son fondos públicos que pagamos todos, e polo tanto, a cidadanía debería esixir responsabilidades ós gobernos que fixeron esa adxudicación.

E digo isto a raíz do acontecido no Campo de Fútbol de Atios no mes de Febreiro, cando en plena construcción de unha das gradas, esta voou polos aires, probrablemente por erros constructivos ou unha mala planificación. ¿Pasará o mesmo coa Galescola, coas obras de saneamento, etc... que acaba de executar o Concello? ¿Qué empresa fixo esa grada? E o que é máis grave, ¿por qué a Corporación non foi informada deste lance no Campo de Atios?

Solucións: esixir que as empresas adxudicatarias teñan as mínimas garantías para executar as obras. Que os Concellos esixamos ás empresas que estén certificadas en calidade (por exemplo, que teñan a ISO 9001), que respeten ós traballadores tendo un sistema de prevención de riscos laborais (tipos OSHAS), e que se valore de verdade a defensa do medio ambiente valorando nos concursos de contratación ás empresas que ademáis de iso, teñan certificados de boa xestión ambiental (coa ISO 14001 ou o Regulamento EMAS).

Así evitaremos empresas chapuceras e daremos máis seguridade ós cidadáns.

Reflexións para un pacto posible.

2008-06-10T09:28:00.000-07:00

Anda O Porriño revolucionado estes días polos novos aires de diálogo que parecen desprenderse da proposta de goberno de maioría feita polo PSOE, e que consistiría nun tripartito integrado por BNG, PSOE e IdeP, o cal permitiría por fin, que tras 5 anos, Porriño voltara a contar cun goberno de maioría absoluta.

Non cabe a menor dúbida de que se trata de unha aposta positiva e de futuro para Porriño. Pero se cabe, convén facer un par de reflexións.

O "tripartito" debe facerse en base a un programa de goberno conxunto, é dicir, un plan de acción que coordine a acción de ese posible goberno en base ós desafíos de futuro que O Porriño demanda. É importante facer fincapé en que o principal é impulsar O Porriño naqueles temas que estratéxicamente necesita: infraestructuras, servizos, planeamento, medioambiente, etc... Sobre todos estes temas, convén denantes de nada, facer unha reflexión serena paralela ás negociacións dese pacto de goberno a tres, se é que finalmente chega.

En segundo lugar, o goberno debe ter funcionalidade, en base a un reparto de áreas que permitan que a labor de captación de inversións e a xestión, se combinen de xeito que se xeneren sinerxias políticas entre a Administración local e a autonómica e a galega.

Esa é a base dun goberno ben constituido. As ventaxas, creo que sobra explicalas, pero sempre resulta proveitoso explicar as razóns:

- Porque cun goberno de maioría, O Porriño avanza en inversións, capacidade de traballo e impulso político a un programa de goberno cun modelo de cidade ben definido.

- Porque a estabilidade e o diálogo permitirán que exista un consenso maioritario (electoral) nas decisións que adopta o goberno, que agora sí, representarían á marioría dos porriñeses e porriñesas.

- Porque permitiría ver cristalizar un novo modelo de cidade que Porriño se merece, unindo para elo a maior cantidade de forzas posibles para que Porriño avance.

Inversións, Orzamentos, aprobación das cuestións que O porriño necesita, sen imposicións, senon dende a maioría social. Ese é o correcto camiño de futuro, e é a proposta que fai o PSOE do Porriño.

Facémolo dende un sentido de responsabilidade, ante o que consideramos necesita O Porriño. Un impulso decidido cara o futuro.

Agardo que esta proposta non caia en saco roto.

Para algúns, parece que o máis bonito de Porriño é Ponteareas...ou Vigo

2008-05-29T06:34:00.000-07:00

Hoxe temos pleno da Corporación de Porriño. E un dos temas que se vai tratar, é o do nomeamento do representante da Corporación de Porriño na Asamblea de Caixanova. Pois ben, a proposta do goberno, continuista, busca que o pleno renove a confianza nunha persoa que en catro anos non pisou Porriño.

Penso que son chegados os tempso en que Porriño supere o seu sentimento de inferioridade se autoafirme en Pontevedra, en Galicia e en España con voz propia, non prestada.

Temos persoas o suficientemente preparadas para propoñer. Vekahí a nosa proposta, Rosa Pereiro, unha porriñesa comprometida cos seus veciños e veciñas.

E poderíamos ter moitos e moitas candidatas, pois O Porriño ten un rico panorama social, económico, sindial e cultural, sen ter que recurir a persoas de fora.

Por iso os que defendemos o porriñismo, os que cremos que O Porriño ten entidade de seu suficiente para non ser unha delegación máis dunha entidade bancaria, vemos con preocupación como o goberno fai este tipo de propostas.

Só de imaxinar qué pasaría e qué faría o BNG se alguén propuxese no Parlamento Galego que unha persoa de Madrid representara a Galicia nalgunha institución exterior, a verdade é que se fai inda máis discutible a proposta do actual Alcalde.

Esperemos que hoxe se impoña a cordura.

PSdeG-PSOE: Tempo de Congresos

2008-05-19T06:21:00.000-07:00

O vindeiro 25 de Xullo, os socialistas de Galicia comezaremos o noso 11º Congreso Galego. Tempo para a reflexión tras superar as eleccións xerais e denantes das xa á vista, eleccións autonómicas galegas.

É por elo que, escollendo a data do 25 de Xullo, dando unha vez máis mostras da nosa alma galeguista, o PSdeG inicia a época pre-congreso xa inmersa nalgúns debates de interese: a coordinación partido-Xunta, a organización territorial, a identidade socialista e galeguista, a financiación autonómica ou o uso do galego .

Son estes debates de alto interese que deben preocuparnos na medida en que as solucións (organitivas, sectoriais, políticas....) atendan á mellorar a armazón extena do PSdeG, a ter mellor organización e máis forte, a artellar unha oferta política de interese para os galegos e as galegas. Fai catro anos así foi.

Agora nos atopamos novamente no paso antes da campaña. Cando convén pararse e pensar con tino qué modelo de partido queremos e qué identidade queremos para Galicia.

Se alguén me preguntara eu teríao claro: un modelo máis áxil e eficaz de organización que o que temos, que potencie a coordinación e os medios provinciais , e un partido máis imbuido de galeguismo.

Innovación e política

2008-05-12T07:37:00.000-07:00

A política é unha ferramentea ó servicio dos cidadáns. Mediante ela, artéllanse políticas públicas e posicionamentos políticos que nos axudan a camiñar. Para elo, é necesario que os partidos se nutran constantemente de ideas e proxectos. Para avanzar e estar na modernidade e poder facer fronte ós desafíos que o mundo nos fai tódolos días.

Innovación epolítica polo tanto, camiñan xuntos. Por elo, tomei a decisión de impulsar dende este humilde espacio, todas aquelas cuestións que me parecen de interese para que o socialismo galego avance dende o punto de vista municipal aportando ideas e proxectos que poidan ser útiles ós meus compañeiros e compañeiras de outras agrupacións ou simplemente persoas que ocupen postos de responsabilidade municipal para que a realidade da vocación política local, moitas veces, con máis paixon que ferramentas e experiencias, poida ter neste blog, sementes de distintos plantexamentos sobre o público e o privado a nivel local.

Agardo que sexa de interese para todos e quedarei encantado de poder botar unha man a todo compañeiro ó que poida axudar, pois ó cabo, como dicía Bacon, "o coñecemento é poder". Poder para transformar o mundo. Poder para axudar ós máis desfavorecidos. Poder para traballar por as ideas que nos moven ó fin e o cabo. Poder, para o socialismo.

Después de la Pasión Política

2007-10-29T14:48:00.000-07:00

Retomo hoy después de un tiempo de reflexión personal, la labor de escribir este diario que inicié hace ya algún tiempo en el que espero poder trasladar a quien le interese mis pareceres sobre la política de Porriño, Galicia y el Mundo.

Muchas cosas han cambiado desde las elecciones hasta ahora, con excepción de mi interés por la política. Si bien ahora ya no desde el gobierno local, pero espero que pensando en el bién de la ciudadanía, durante los próximos cuatro años.

Es por ello que espero que sea de vuestro interés estas palabras y que la sabiduría del tiempo y los años que he vivido como experiencia en el gobierno de Porriño sean útiles para intentar comprender la realidad diaria, y cómo reza el Epitafio de Marx : "los filosofos se han dedicado desde siempre a interpretar el mundo. Pero lo que importa es transformarlo"

Un cordial saludo.